degustacja wizualna
in.: oczy, ►wygląd, wzrok; etap analizy zmysłowej zwanej także ►analizą organoleptyczną lub sensoryczną, wino degustuje się najpierw wzrokiem: po nalaniu do kieliszka (mniej więcej 1/3 objętości) na całkowicie białym tle obserwuje się, czy powierzchnia jest ►lśniąca, wino ►klarowne: do tego celu najlepiej używać tradycyjnej świecy; następnie obserwuje się, czy w winie nie ma ciał obcych (korka, innych zanieczyszczeń), czy powierzchnia nie jest oleista, nie ►opalizuje tęczowym kolorem, co może być objawem choroby wina lub jego ►utlenienia; następnie należy lekko zakręcić winem, na ściance kieliszka zaczną pojawiać się (lub nie) charakterystyczne nóżki (łezki, smużki) mniej lub bardziej długie, jakby wino było ►oleiste: wskazują one na większą zawartość w winie alkoholu i cukrów; obecność ►dwutlenku węgla (CO2) objawia się maleńkimi bąbelkami, wino perli się; w szampanie bąbelki te są mniej lub bardziej eleganckie, szlachetne; szybsze lub wolniejsze ulatnianie się CO2 świadczy o klasie szampana: im mniejsze są bąbelki, dłużej i wolniej wydobywają się z kieliszka, tym szlachetniejszy jest trunek (!); przejrzystość wina jest oznaką jego zdrowia: jeśli wino jest zmącone, może to oznaczać, że jest zepsute, a gdy było to wino stare, mogło dojść do przypadkowego zmącenia osadem z dna; stare roczniki win zwykle dekantuje się (►dekantacja) przed podaniem na stół; przy dobrym oświetleniu, na białym tle bada się ►kolor, ►odcienie i intensywność (głębię) koloru wina; kolor wina określany jako jego ►szata lub ►suknia zależy od wielu czynników, głównie od jego wieku i stanu konserwacji; suknia białego wina może być biała, bezbarwna, bladożółta, jasnożółta, złocista, słomkowa, bursztynowa, pomarańczowa, a nawet rudawobrązowa; wina ►rosé miewają kolory bardzo zróżnicowane, od bladoróżowego do ciemnoróżowego a nawet fiołkoworóżowego; dla niektórych kolorów trudno jest nawet znaleźć odpowiednią nazwę; wina czerwone posiadają najbardziej złożoną paletę barw: od koloru granatu, fioletu aż po brąz i mahoń; dojrzewając, zmieniają barwę na coraz bardziej czerwoną z odcieniem wiśni, rubinu, purpury, ceglastą; oczywiście wszystkie te zmiany można zaobserwować w winach o dużym potencjale starzenia; jeśli młode białe wino ma odcień bursztynowy, a czerwone brązowy oznaczać to może jedynie, że nie uraczymy się tym winem