dziczyzna
dosyć wyrazisty, trzeciorzędny ►aromat zwierzęcy występujący w wielkich winach czerwonych, długo pozostających w butelkach (np. w burgundach, w mniejszym stopniu w winach rodańskich, cabernet sauvignon lub merlot), szczególnie będących w swym ►apogeum; zapach d. jest cechą win rozwiniętych, rodzi się podczas długiego dojrzewania w butelce, w środowisku ►redukcyjnym, sprzyjającym tworzeniu się takich ►niuansów zapachowych, jak ►ściółka leśna, ►humus, ►trufle, ►piżmo, ►skóra, a nawet zapach nadpsutego ►mięsa lub wnętrzności; ten ostatni jest szczególnie dostrzegalny w starych burgundach (pinot noir), jego źródła upatruje się w obecności pewnych związków fenolowych lub negatywnego wpływu drożdży ►brettanomyces; nazwa jest reminiscencją ►smaku i ►zapachu gotowanej dzikiej kaczki, mięsa z dużej zwierzyny łownej (płowej), ►sierści, piżma itp.; niuanse dz. regularnie tworzą się w winach z trzech czerwonych odmian winorośli: merlot, mourvedre i syrah; nuta zwierzęca pojawia się w winach ►grand cru z Saint-Emilion, pomerolach (merlot), w winach południowej Francji i Hiszpanii (mourvedre); oczywiście występuje w wielkich winach piemonckich: barolo i barbaresco, toskańskich brunello di montalcino, w rioja gran reserva i ribera del duero; zapachy te są przyjemne pod warunkiem, że są bardzo dyskretne; ►►aromatów rodziny; aromaty trzeciorzędne