struktura wina
syn. budowy wina; degustacyjny termin określający pewną „architekturę” wina, jego konstrukcję smakową, czyli wszystkie istotne elementy, takie jak ►alkohol (w tym gliceryna), ►kwasy, ►taniny, ►cukier, proporcje między nimi itd. oraz koncentrację ►aromatów; ponadto smak i aromat wina są dodatkowo uzupełnione przez liczne inne, śladowe elementy lotnych i stałych, pochodzących z samych owoców ►drożdży, minerałów mających swe źródło w glebie, drewnie, powietrzu itd.; na tych składnikach opiera się analiza degustacyjna wina wyrażana przede wszystkim przez wyczucie ►ciała, ►tekstury (faktury), ►głębi i ►długości; wino posiadające s., dobrze ►zbudowane to wino ►bogate i ►taniczne przeciwieństwo wina ►słabego i ►wodnistego; wino o dobrej s. na ogół posiada dobry ►potencjał starzenia w butelce, a odpowiednia zawartość jego elementów strukturalnych i ich wzajemne oddziaływanie decydują o tym, czy: wypełnia ono usta (►wypełniające usta), jest ►cieliste, ma przyjemną ►fakturę; s.w. jest ►kręgosłupem wspierającym jego►owocowość; składowe s.w. jako fizyczne aspekty smaku są czymś namacalnym, trwałym, w odróżnieniu od zmysłowych własności smaku i jakości; solidna s.w. oznacza jego ►moc i ►długowieczność; wskazanie, że wino ma dobrą strukturę, jest niewystarczające, zawsze należy doprecyzować jej charakter, np. nieodpowiednia, silna itd.; zwykle jednak pojawia się stwierdzenie, że wino jest dobrze zbudowane lub ma dobrą strukturę, co sugeruje kompletność wszystkich jego składowych; dla s.w. wina białego istotna jest zawartość kwasu, natomiast w przypadku wina czerwonego znaczną rolę odgrywają taniny; bez dobrej struktury wino byłoby ►słabym, ►wiotkim, owocowym drinkiem; ►►kruche; głębokie; długość