Brigaldara Valpolicella. Valpolicella to codzienne wino Brigaldary — lekkie, owocowe, do otwarcia bez okazji. Corvina, corvinone i rondinella. Fermentacja w kontakcie ze skórkami, w kontrolowanej temperaturze, żeby zachować świeżość i delikatność aromatu. Sześć miesięcy w stali — bez drewna, bez ingerencji. Jasny rubin. Czerwone jagody, maliny, róża, fiołek, lekka nuta przypraw. Na podniebieniu żywe i soczyste, z przyjemną kwaskowością, która nadaje winu energię.
Pasuje do: pizzy, makaronów z lekkim sosem pomidorowym, wędlin, grillowanych warzyw i młodych serów.
Brigaldara to posiadłość rodziny Cesari w Valpolicella, prowadzona od 1928 roku. Gospodarstwo obejmuje ponad 120 hektarów, z czego 47 to winnice rozłożone w trzech częściach regionu — Valpolicella Classica, Valpantena i wschodnia Valpolicella. Pierwsza wzmianka o Brigaldarze pochodzi z XII-wiecznych dokumentów. W centrum posiadłości stoi XVI-wieczna willa otoczona łąkami, lasem i tarasowymi winnicami na zboczu Monte Masua. Styl winiarni to powrót do lżejszego, świeższego Valpolicella — bez przesadnej słodyczy i alkoholu, z naciskiem na czystość aromatów rodzimych odmian.
Najczęstsze pytania:
Czym jest Valpolicella i co ją wyróżnia wśród włoskich win?
Valpolicella to apelacja na północny zachód od Werony, z historią winiarską sięgającą starożytności. Wina z tej apelacji opierają się na lokalnych odmianach — corvina, corvinone i rondinmlla. Valpolicella to całe spektrum stylów: od lekkich win owocowych przez Ripasso aż po potężne Amarone — wszystkie z tych samych odmian, w tym samym regionie.
Co to jest Ripasso i czym różni się od zwykłej Valpolicelli?
Ripasso to wino, które przechodzi przez drugi etap fermentacji na skórkach pozostałych po produkcji Amarone. Te skórki, wciąż bogate w cukry i aromaty, nadają winu głębię, ciało i nuty suszonych owoców. Efekt: wino bogatsze i bardziej złożone niż podstawowa Valpolicella, ale lżejsze i bardziej przystępne niż Amarone. Stąd jego popularność — to środkowy krok między tymi dwoma światami.
Jak serwować Valpolicella i w jakiej temperaturze?
Valpolicella najlepiej smakuje lekko schłodzona — około 14-16 stopni. W odróżnieniu od cięższych win, nie potrzebuje dekantacji ani długiego napowietrzania. Wystarczy otworzyć butelkę i nalać — wino jest gotowe od razu. Sprawdza się zarówno przy stole, jak i samo, jako wino do rozmowy.