kolor
wizualny element wina; barwa wina będąca wskaźnikiem jego kondycji, ►jakości, ►wieku i ►stylu; zasadniczo wina białe z wiekiem ciemnieją, czerwone jaśnieją; przez Francuzów często określany jest pięknie jako ►suknia lub szata (robe), każdy k. ma swoje własne spektrum, od jasnego do ciemnego; intensywność k. wskazuje na bogactwo wina; k. delikatny, mało intensywny odpowiada winu lekkiemu, suknia intensywna wskazuje na wino bogatsze, dłużej macerowane, wyższej jakości; niuanse k. dają możliwość rozróżnienia stopnia ►ewolucji wina, jego wieku, np. białe, ►młode wino jest prawie przezroczyste jak woda, czasem z zielonkawymi refleksami; dojrzałe wino ma k. od słomkowego po głęboko złoty, z wiekiem ma tendencję do brązowienia; młode czerwone wina mają odcienie fiołkowe, stare mają mniej lub bardziej k. ceglasty, później pomarańczowy; k. wina głównie pochodzi ze skórek winogron; o białym winie można powiedzieć, że jest bezbarwne, przezroczyste, blade, bladożółte, zielonkawożółte, słomkowożółte, cytrynowe, słomkowe, żółtozłote, pomarańczowe, złote, o barwie starego złota, bursztynowe, miedziane, brązowe, brunatne; wina czerwone mają k. od niebieskiego po brązowy, od fioletu, granatu, purpury, rubinu (młode), szaty jaskrawoczerwonej, wiśni (dojrzałe), pomarańczy, koloru płowego, dachówki aż po mahoń; wino różowe ma też różne niuanse kolorystyczne: od jasnoszarego po brązowy, przez różowofioletowy, k. piwonii, czereśni, malin, starego różu, truskawki, k. pomarańczoworóżowy, moreli, pomarańczy, aż do barwy łososiowej, cegły i łupiny cebuli; k. wina zależy od odmiany, użytej techniki winifikacyjnej, jego przechowywania i wieku; wpływ na k. ma również ►terroir i ►klimat; k. wina jest zmienny, definiują go trzy wskaźniki: barwa, czyli to, co określa się jako np.: fioletowe, czerwone, pomarańczowe, purpurowe itd., ►intensywność i ►żywość; ►►antocyjany; polifenole; intensywność barwy