aromaty balsamiczne
od łac. „balsamus” oznaczającego balsam lub jodłę balsamiczną, z której wytwarzano wonną żywicę, biblijną mirrę; cecha zwykle łączona z winami dojrzewanymi w dębie, w gorących regionach, w których wysoka temperatura przyspiesza ich ewolucję; grupa ►aromatów trzeciorzędnych występująca w młodych winach dojrzewanych w ►nowym dębie, przede wszystkim jednak w wielkich, dojrzałych winach czerwonych; wina o świeżej, przyjemnej woni przypominającej mniej lub bardziej zapachy żywicy sosnowej (►pinia), cedru, jałowca, nowego dębu, ►kamfory, ►eukaliptusa, paczuli, ►sandałowego drzewa, ►wosku pszczelego, ►wanilii, kadzidła, starego rumu, whisky, starego koniaku, terpentyny itp. obecne w młodych winach dojrzewających w ►barriques; a.b. pojawiają się w winie w środowisku beztlenowym, podczas starzenia w butelce; zalicza się do nich także ►rancio; charakterystyczne dla win antycznych konserwowanych żywicą (istnieją opinie, że uszczelniano nią amfory), pamiątką z tych czasów jest do dziś pachnąca terpentyną grecka ►retsina; balsamiczne niuanse zapachowe występują w wielu winach, głównie starzonych w ►barriques lub dojrzewanych w ►kadziach, m.in. w médoc i burgundzkim santenay, nuty pinii; bliskie zapachowi terpentyny znajdują się w kilku winach z francuskiego Saint-Estephe; w niektórych winach typu ►moelleux aromat pinii ewoluuje ku drzewu sandałowemu; ►►aromatów rodziny; terpeny